Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018 05:16 από

Θ. Αλεξιάδης:Εχω ένα προαίσθημα ότι φέτος ο Α.Ο.Τ θα πάρει την πολυπόθητη άνοδο

O καθηγητής-συγγραφέας κ. Θεόδωρος Αλεξιάδης στον πρώτο του σχολιασμό για το 2018, αναφέρεται στην ανοδική αγωνιστική πορεία του Α.Ο.Τρίκαλα, σχολιάζοντας πως άλλαξε μέσα σε λίγες εβδομάδες το κλίμα στην ομάδα και τον κόσμο, ενώ παράλληλα κάνει την εκτίμησή του για το αν οι κυανέρυθροι μπορούν φέτος να ανέλθουν στη Σούπερλιγκ

Αναλυτικά:

Αρχικά θα ήθελα ολόψυχα να ευχηθώ σε όλους τους ποδοσφαιρόφιλους και μη, καλή χρονιά με υγεία και δύναμη. Επίσης να ευχηθώ να ξαναγυρίσει το χαμόγελο των ανθρώπων της πόλης μας που έχει χαθεί εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, βασανισμένοι απ’ όλα αυτά τα τραγικά που γίνονται γύρω μας. Δυστυχώς, δεν βλέπω να αλλάζουν και πολλά πράγματα καθώς η δήθεν υποχρέωση μας προς την Ευρώπη και το «κόλλημα» μας με ένα νόμισμα που ουσιαστικά μας έχει καταστρέψει, συνεχίζει να επικρατεί έντονα στην εγωκεντρική μας κοινωνία και παρά τις αντιδράσεις πολλών ανθρώπων, τίποτα δεν γίνεται. Τέλος πάντων, η ευχή είναι ευχή αλλά η πραγματικότητα είναι πραγματικότητα. Τα πράγματα όσο αφορά το ποδόσφαιρο της χώρας δείχνει έστω μία μικρή βελτίωση με πέντε ομάδες να διεκδικούν το πρωτάθλημα της SuperLeague και έξι ομάδες να διεκδικούν δυο θέσεις στην FootballLeague. Μέσα σε αυτές τις ομάδες είναι φυσικά και ο ΑΟ Τρίκαλα που κάνει μια εξαιρετική πορεία το τελευταίο διάστημα, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα διότι ήμουν βέβαιος ότι θα συμβεί.

Το μεγάλο πρόβλημα του ιστορικού μας ΑΟΤ όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενες στήλες, δεν είναι οι αντίπαλοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά η υπερβολικά τραγική νοοτροπία που έχουν ως φίλαθλοι. Ξεχνάμε εύκολα, έχουμε τρελές απαιτήσεις αλλά και αντιδράσεις και γενικώς θέλουμε σε κάθε ματς νίκη και κάθε χρόνο να ανεβαίνουμε στην Α’ Εθνική. Σαφώς είναι καλό να είμαστε πάντα αισιόδοξοι, αλλά δυστυχώς εδώ έχουμε μπερδέψει την βούρτσα με την οδοντόβουρτσα. Πριν περίπου έξι εβδομάδας, η πλειοψηφία των ανθρώπων που βρέθηκαν στο Στάδιο με το παιχνίδι με τον Απόλλων Λάρισας άρχισαν μια χυδαία επίθεση προς τους παίκτες, προπονητή και διοίκηση της ομάδας όταν βρέθηκαν τα Τρίκαλα να χάνουν με 0-1. Με πολύ ψυχή, το ματς γύρισε, οι «κυανέρυθροι» νίκησαν με 3-1 και άρχισαν την αντεπίθεση προς την 3η θέση. Ωστόσο, αυτό που ακούω από πολλούς «δυσαρεστημένους» συμπολίτες μου είναι ότι φέτος δεν παίζουμε μπάλα, δεν πετυχαίνουμε πολλά γκολ και τέτοια άλλα. Δηλαδή πέρσι και προπέρσι που η ομάδα σημείωνε αρκετά γκολ, είμασταν όλοι πολύ καλά ?. όχι βέβαια, διότι πάλι είχαμε αποδοκιμασίες, πάλι είχαμε χυδαιότητες και πάλι παράπονα. Τίποτα δεν μας ευχαριστεί και ξεχνάμε εύκολα ότι το 2013-2014, ο μεγάλος ΑΟΤ αγωνιζόταν στην Β’ Ερασιτεχνική όπου είχα την τιμή να φιλοξενήσω με τους συνεργάτες μου στον Πρόδρομο.

Η ομάδα φέτος ουσιαστικά ξεκίνησε από το «μηδέν» καθώς έφυγαν σπουδαίοι ποδοσφαιριστές που πρόσφεραν τα μέγιστα στην ομάδα της πόλης μας – Μουμίν, Κουσκουνάς, Στεφάνοβιτς και Γιαννιτσάνης [επέστρεψε προχθές] αλλά με πολύ όρεξη, μια σοβαρή διοίκηση και έναν δουλευταρά και φιλόδοξο προπονητή, τον Σωτήρη Αντωνίου, τα ευχάριστα δεν άργησαν να έρθουν. Είχα δηλώσει από την πρώτη στιγμή, ότι η καλύτερη μεταγραφή των Τρικάλων φέτος ήταν ο Αντωνίου και αν έχουμε όλοι υπομονή, είμαι πεπεισμένος ότι θα αφήσει σημαντική σφραγίδα στο σωματείο μας και ενδέχεται να ζήσουμε ωραίες στιγμές, ποδοσφαιρικές. Το πρόγραμμα αρχικά ήταν πολύ δύσκολο και με λίγο περισσότερη τύχη αλλά και ικανότητα στο σκοράρισμα, ο ΑΟΤ θα είχε άλλους πέντε βαθμούς στο ενεργητικό του και εννοώ τα παιχνίδια με Άρη [1 βαθμό], ΟΦΗ [2 βαθμούς] και Δόξα [2 βαθμούς]. Δυστυχώς αυτοί οι βαθμοί δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω και οφείλουμε να βλέπουμε μπροστά.

Το ερώτημα όλων είναι αν η ομάδα των Τρικάλων μπορεί να ανεβεί φέτος. Προσωπικά ουδέποτε με ενδιέφερε αν ο ΑΟΤ κάνει το συγκεκριμένο αυτό άλμα φέτος, του χρόνου η του πάρα χρόνου. Θέλω να μπουν γερές βάσεις και απ’ εκεί και πέρα ότι προκύψει. Πάντως έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον κύριο Αντωνίου και τους παίκτες του και έχω ένα προαίσθημα ότι ίσως και φέτος καταφέρουμε κάτι που έχουμε να «γευτούμε» από το 1999 – δηλαδή να πανηγυρίσουμε άνοδο στην ανώτερη κατηγορία της χώρας. Είχα τονίσει και παλαιότερα, ότι η ομάδα των Τρικάλων, δύσκολα θα χάνει φέτος και ελπίζω να έχει τις νίκες έως το τέλος του πρωταθλήματος να πλασαριστεί στις δυο προνομιούχες θέσεις που οδηγούν στην SuperLeague. Βέβαια χρειάζεται υπομονή, πολύ δουλειά και σαφώς λίγο τύχη. Αν δεν έρθει, δεν πρέπει να «βάψουμε μαύρα» αλλά να συνεχίσουμε διορθώνοντας τα λάθη την επόμενη σεζόν. Κλείνοντας να αναφέρω ότι οι μεταγραφικές κινήσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα σίγουρα φέρνουν έναν δικαιολογημένο ενθουσιασμό καθώς ο Γιαννιτσάνης, ο Μιλοσάβλιεφ και ο Ντακόλ είναι ικανότατοι ποδοσφαιριστές και με την επιστροφή του νεαρού Γιδόπουλου, φέρνουμε και Τρικαλινό «αίμα» στην ομάδα. Πάντως, στον αντίποδα, θα ήθελα να ευχηθώ περαστικά στον νεαρό σέντερ φορ Καπό, που δυστυχώς πάνω που ανέβαινε αγωνιστικά το παλληκάρι, τραυματίστηκε στο ματς με την Βέροια και οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι θα λείψει για αρκετό διάστημα από την ενεργό δράση.