Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017 08:35 από

Θ. Αλεξιάδης:Ανυπομονώ να δω τον Α.Ο.Τρίκαλα σε δράση

Ο καθηγητής συγγραφέας Θεόδωρος Αλεξιάδης σχολιάζει τα δρώμενα γύρω από τον Α.Ο.Τρίκαλα, το πρωτάθλημα της Football League που επιτέλους αρχίζει , αλλά και το Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του νομού

Αναλυτικά ο σχολιασμός του κ. Αλεξιάδη:

Πλησιάζουμε αρχές Νοέμβρη και ακόμη να δούμε το ξεκίνημα της FootballLeague, το οποίο όπως προαναγγέλθηκε θα αρχίσει αυτό το Σαββατοκύριακο αν όλα δηλαδή πάνε καλά. Ένα πραγματικό μπάχαλο που όχι μόνο βγάζει όλες τις ομάδες εκτός προγράμματος αλλά κουράζει και τους φίλαθλους που αναμένουν να δουν τις ομάδες τους επιτέλους να αγωνίζονται. Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι το Ελληνικό ποδόσφαιρο κατρακυλά αλλά το δυσάρεστο είναι να βλέπουμε να γίνονται αλματώδης βήματα πίσω αντί για μπροστά. Πολλοί έχουν γυρίζει την πλάτη τους στην SuperLeague, ένα πρωτάθλημα που κατά μέσο όρο, έχει μόλις ένα καλό ματς την εβδομάδα από τα οκτώ που διεξάγονται και πλέον θα μας αναγκάσουν να κάνουμε το ίδιο και στην FootballLeague, που ανέκαθεν ήταν το πιο συναρπαστικό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της χώρας. Μέσα σε αυτά, ο Σωτήρης Αντωνίου, κρατώντας χαμηλούς τόνους προσπαθεί να έχει έτοιμη την ομάδα του ΑΟ Τρίκαλα και πράγματι αγωνιώ να δω τους «κυανέρυθρους» σε δράση. Είχα επισημάνει στο πρώτο μου κείμενο της σεζόν ότι θεωρώ τον προπονητή των Τρικάλων σημαντικότατο κομμάτι της φετινής ομάδας και η αλήθεια είναι ότι ανυπομονώ να δω το σωματείο να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο για την επίσημη έναρξη του πρωταθλήματος. Μέσα στην εβδομάδα βέβαια υπάρχει ο αγώνας κυπέλλου με τον Ατρόμητο Αθηνών, ωστόσο το μυαλό μου προσωπικά είναι στο FootballLeagueόπου θεωρώ ότι τα Τρίκαλα θα είναι μέσα στην πρώτη πεντάδα μαζί με τον ΟΦΗ, τον Άρη, την Δόξα Δράμας και την Καλαμαριά.

 Καθώς δεν μπορώ να πω περισσότερα για τον ΑΟΤ και την FootballLeague, ευκαιρία στην συγκεκριμένη στήλη είναι να μιλήσω με το Ερασιτεχνικό –που μέχρι πριν λίγα έτη ήταν το μεγάλο μου πάθος. Το Ερασιτεχνικό μας είναι δυστυχώς κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι στην χειρότερη κατάσταση από τότε που ιδρύθηκε – το 1974. Εξακολουθώ βέβαια να παρακολουθώ στενά τα εκτεινόμενα των κατηγοριών κρατώντας τα στοιχεία των αποτελεσμάτων και σκόρερ [ευχαριστώ τους πολλούς φίλους που στηρίζουν αυτή την προσπάθεια] αλλά είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις ότι το ενδιαφέρον των ανθρώπων να έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια – και ουσιαστικά να βλέπεις τις ομάδες που έχουν απομείνει να παίζουν μπροστά σε δέκα και είκοσι άτομα αντί σε εκατό και παραπάνω που ήταν πριν λίγο διάστημα. Ξέρω ότι γίνομαι κουραστικός, αλλά αλλαγές όχι μόνο επιβάλλονται αλλά είναι επιτακτικές για να σωθεί το Ερασιτεχνικό μας ποδόσφαιρο αλλά οι αρμόδιοι δυστυχώς φαίνονται να αδιαφορούν παντελώς. Οι όμιλοι πρέπει να αυξηθούν, οι ομάδες των ομίλων να μην ξεπερνούν τους δεκατέσσερις στο κάθε όμιλο αλλά κυρίως θα πρέπει να δοθούν τα οικονομικά κίνητρα στις ομάδες που τα τελευταία χρόνια εγκαταλείπουν με γοργούς ρυθμούς τα πρωταθλήματα της ΕΠΣΤ. Φτάνει πιά να τραβούν μπροστά οι ομάδες – που έχουν να δουν επιχορήγηση εδώ και μια δεκαετία [ίσως κάποιες ομάδες παίρνουν ?] και η αρμόδιοι θα πρέπει να αναλάβουν εξ’ ολοκλήρου τα έξοδα των διαιτητών – που παρά την οικονομική κρίση που ταλαιπωρεί την χώρα από το 2008 – παραμένουν στις τιμές υψηλές και αβάσταχτες για των περισσότερων παραγόντων. Είναι πραγματικά κρίμα να βλέπεις ιστορικές ομάδες όπως την Φαρκαδόνα, Δροσερό, Σαρακίνα, Πρόδρομος, Γοργογύγρι, Φωτάδα, Γενέσι, Διάβα, Ράξα, Χρυσαυγή κτλ να μην συμμετέχουν στα πρωταθλήματα και με πολλές άλλες όπως την Δόξα Μεγάρχης, Βασιλική και Βαλτινό να «φυτοζωούν». Θα μπορούσε να προτείνω συγκεκριμένες αλλαγές για να βελτιώσουμε την κατάσταση αλλά σε αυτή την φάση, ούτε την όρεξη να το κάνω έχω, ούτε την θέληση. Πάντως είναι δεδομένο ότι πάμε από κακό σε χειρότερο, χωρίς καμία αμφιβολία.

 

Αναφερόμενος προηγουμένως για Γοργογύρι και Πρόδρομος να αναφέρω ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο είχε την τιμή και την συγκίνηση να συμμετέχω σε φιλικό παιχνίδι που έγινε ανάμεσα στις δυο ομάδες εις μνήμη του πρώην μαθητή μου και παίκτη μου, Λάμπρος Αργυρίου. Ένας χρόνος πέρασε από τότε που έφυγε τόσο πρόωρα, το νεαρό μας αστέρι, και οι δυο ομάδες και η οικογένεια του οργάνωσε το ματς, το οποίο ευχόμαστε όλοι να γίνει θεσμός. Βλέποντας την αναμέτρηση από κοντά [εκτελούσε «χρέη» ρέφερι] είδα δυο ομάδες να παίζουν αρκετά ελκυστικό ποδόσφαιρο, σε αρκετά υψηλό επίπεδο και παρά το γεγονός ότι το ματς είχε αυτόν το ιερό σκοπό, πραγματικά ένιωθα μια λύπη που αυτές οι ομάδες δεν συμμετέχουν στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα των Τρικάλων για διάφορους λόγους που δείχνουν ότι ομάδες και παιδιά υπάρχουν ….. τα κίνητρα λείπουν.

 

Κλείνοντας να κάνω μια μικρή αναφορά στα πρωταθλήματα που ξεκίνησαν εδώ και έξι εβδομάδες. Βέβαια, η ταλαιπωρημένη Β’ Ερασιτεχνική ούτε φωνή, ούτε ακρόαση αλλά τέλος πάντων – ας μην ξύνουμε και άλλες πληγές. Στην ανώτερη κατηγορία, τα Μετέωρα είναι το απόλυτο φαβορί και μέχρι στιγμής τα πάνε περίφημα. Η ομάδα του Θεόδωρου Καραγιάννη βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας, έχοντας μάλιστα και ένα ματς λιγότερο καθώς έχει κάνει το ρεπό της. Στην δεύτερη θέση και για πολλούς έκπληξη είναι το Καστράκι – για μένα όχι και τόσο έκπληξη – που έχοντας τον Γραβάνη να έχει ήδη 12 γκολ στο πρωτάθλημα, να προσπαθεί να κάνει την υπέρβαση. Προπονητής της ομάδας, ο παλιός φίλος Γιώργος Αλμπάνης, ο οποίος όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν είναι κατά την γνώμη μου, ο καλύτερος κόουτς του Ερασιτεχνικού Τρικάλων. Από εκεί και πέρα, πολύ καλή παρουσία έχει ως νεοφώτιστη ομάδα, τα Μεγάλα Καλύβια με ηγέτη τον Χρήστο Παπαευθυμίου, η ΑΕΤ υπό τις οδηγίες του εξαιρετικού Παναγιώτη Γκένα αλλά και τα Σαράγια που δείχνουν να έχουν ένα συμπαγής σύνολο έχοντας αρκετές καλές μονάδες, τους οποίους γνωρίζω πολύ καλά από την θητεία μου στον Πρόδρομο. Στην Α1 και στον πρώτο όμιλο η μάχη είναι συναρπαστική – και ίσως κόντρα στην ροή των πραγμάτων – θα φτάσει μέχρι τέλος. Οι Ταξιάρχες με το αγαπημένο Γιάννη Γρίβα στο τιμόνι νίκησε τον Πύργο την Κυριακή και παρέμεινε στην κορυφή. Με τον Γρίβα έχω συνεργαστεί με απόλυτη επιτυχία αρκετές φορές στο παρελθόν στον ΑΟΠ και γνωρίζω από πρώτο χέρι, τις τεράστιες ικανότητες του. Ο Πύργος του εξίσου ικανό Βαγγέλη Τσιούκα, είναι για μένα το μεγάλο φαβορί και πιστεύω ότι οι προσπάθειες των ανθρώπων της ομάδας θα δικαιωθούν κατά την φετινή περίοδο. Βέβαια υπάρχει έντονος ανταγωνισμός καθώς το Γλίνος, οι Καρυές [ομάδες παρέες – που είναι το μυστικό], οι Παραληθαίοι του Μάκη Ζαβλανού και το Ζάρκο του Απόστολο Τσιαούση έχουν θέσει στόχους υψηλούς και μπορούν να μπουν σφήνα στην διεκδίκηση των δυο προνομιούχων θέσεων. Στο β’ όμιλο, το Ελευθεροχώρι και το Μικρό Κεφαλόβρυσο είναι οι δυο ομάδες που έχουν ξεχωρίσει και συμπωματικά θα αγωνιστούν αυτήν την Κυριακή. Από εκεί και πέρα η Λυγαριά και το Παλαιομονάστηρο είναι οι δυο ομάδες που μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα αλλά και οι βελτιωμένη Θεόπετρα, η Χρυσομηλιά  και το Δενδροχώρι είναι ομάδες που θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα.